Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 22, 2008

Don Giovanni in ROH


Την Παρασκευή 12-9-8 βρέθηκα στο Covent Garden και παρακολούθησα τον πολυσυζητημένο καινούργιο Don Giovanni (75). Πολυσυζητημένο για διάφορους λόγους, κυρίως για την προσφορά φτηνών εισιτηρίων στους αναγνώστες της SUN, αλλά και για την ακύρωση για λόγους υγείας της Anna Netrebko στο ρόλο της donna Anna.

Βρήκα την παραγωγή λίγο ανισσόροπη. Πολύ καλό έως άριστο το μουσικό μέρος, ολίγον μέτριο το εικαστικό.

Η ορχήστρα έπαιζε με όργανα εποχής και είχε πολύ όμορφα τονισμένα τα του τσέλλου και του κλαρινέτου που συνήθως δεν έρχονται στην επιφάνεια. H ερμηνεία που απέσπασε o Charles Mackerras από την ορχήστρα ήταν πολύ καλή. Να τονίσω ιδιαίτερα το παίξιμο του τσέλλου στην κλασική σερενάτα του Don, που πραγματικά με καθήλωσε. Επίσης ο γλυκός και βαθύς ήχος των μπαρόκ χάλκινων ήταν ένα από τα ατού της προσέγγισης. Υπήρξαν ένα-δύο γρήγορα σημεία που υπήρξε μια υποψία μη συντονισμού μεταξύ ορχήστρας και τραγουδιού, αλλά νομίζω πως ήταν μάλλον αμελητέα.


Στον ρόλο του Don Giovanni πολύ καλός ο Simon Keenlyside. Τόσο φωνητικά όσο και στο acting part. Αεικίνητος, πετάγονταν στο λεπτό από την μια άκρη της σκηνής στην άλλη και επίσης επέδειξε και ακροβατικά προσόντα έτσι όπως σκαρφάλωνε πολύ άνετα στον ψηλό τοίχο που αποτελούσε το κύριο σκηνικό της παράστασης. Ίσως επιδείκνυε πάρα πολύ το γραμμωμένο του σώμα, υποβάλλοντας μάλιστα και την ιδέα μήπως ήταν κι αυτό ένας λόγος που επιλέχτηκε για τον ρόλο. Αλλά κι έτσι να ήταν δεν ταίριαξε άσχημα.

Δίπλα του ο Kyle Ketelsen ως Λεπορέλλο δεν ενθουσίασε, αλλά κράτησε σε ψηλό επίπεδο την απόδοσή του. Μας τραγούδησε πολύ καλά την κλασική άρια του καταλόγου και γενικά στάθηκε επάξια δίπλα στον Keenlyside.

Οι δύο κυρίες στους πρωταγωνιστικούς ρόλους τραγούδησαν επίσης πολύ καλά. Θα έλεγα (με δυσκολία πάντως) πως ξεχώρησε ελαφρώς η Marina Poplavskaya ως δόννα Άννα, αναπληρώνοντας και με το παραπάνω την Netrebko. Πολύ καλή πάντως και η DiDonato – χειροκροτήθηκαν δυνατά όλες οι άριες και των δύο. Αρκετά καλός επίσης και ο Robert Gleadow ως Masetto.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο κυμάνθηκαν οι Ramon Vargas, Miah Persson και Eric Halfvarson στους ρόλους των Don Ottavio, Zerlina και Commendatore, αντιστοίχως. Ο Vargas ίσως λίγο καλύτερα. Τραγούδησε πολύ καλά – μάλιστα επέδειξε μεγάλη ευαισθησία και πολύ υψηλή ποιότητα φωνής, αλλά ήταν ένας κινούμενος βράχος. Απλά κινούσε το κορμί του πάνω στη σκηνή. Ο ορισμός του stand-and-sing. Άψυχους βρήκα τους Eric Halfvarson και Miah Persson.

Αυτό που δεν μου πολυάρεσε ήταν τα σκηνικά και η σκηνοθεσία. Τα σκηνικά εξαντλούνταν σε έναν ψηλό ημικυκλικό τοίχο, με μια μαντόνα καρφωμένη πάνω του, που χρησίμευε για να κάνει τα ακροβατικά του ο Keenlyside (ο τοίχος, όχι η μαντονα :-). Δεν λέω, μινιμαλιστικό το concept αλλά δεν μου φάνηκε να ταιριάζει ιδιαίτερα και να εξυπηρετεί καλά το έργο. Επίσης η τελευταία σκηνή της κόλασης ήταν αποτυχία. Πολλές φωτιές και καπνοί και μάλιστα με μηχανήματα όχι ιδιαίτερης ποιότητας, που έκαναν θόρυβο που ακούγονταν δυνατά μέσα στη μουσική. Στο τέλος με την κατάδυση του Don στην κόλαση, ένα τεράστιο χέρι με τον δείκτη προτεταμένο έπεσε από ψηλά σαν εκκρεμές, σημαδεύοντάς τον. Το χέρι ήταν στολισμένο με φλόγες οι οποίες μάλιστα δεν δούλεψαν και καλά. Μου ήλθε να βάλω τα γέλια. Εν τέλει ο Don φαίνεται στην κόλαση γυμνός αγκαλιά με μια γυμνή γκόμενα.


Μου φάνηκε να εκπέμπει φτήνια αυτή η τελευταία σκηνή. Μόνο ως φάρσα θα μπορούσα να την εκλάβω. Επίσης η τελευταία εμφάνιση του Don Giovanni (αγκαλιά με την γυμνή γκόμενα) μου φάνηκε αρκετά υπονομευτική ως το πνεύμα του έργου (που είναι η τιμωρία του και όχι να τον δείξει ως αδιόρθωτο που δεν χαμπαριάζει από τέτοια).

Οι κυριότεροι συντελεστές:

Director Francesca Zambello, Designs Maria Björnson, Lighting Paul Pyant, Choreography Stephen Mear, Conductor Charles Mackerras, Don Giovanni Simon Keenlyside, Donna Anna Marina Poplavskaya, Don Ottavio Ramón Vargas, Donna Elvira Joyce DiDonato, Leporello Kyle Ketelsen, Masetto Robert Gleadow, Zerlina Miah Persson, Commendatore Eric Halfvarson

Ετικέτες

buzz it!

2 Comments:

Blogger Neco73 said...

H τελευταία σκηνή πόλυ με ήρεσεν, με τον Don Giovani στην κολαση αλλα με μια γκόμενα αγκαλιά. Γιατί πέθανε που πέθανε ο άνθρωπος, τουλάχιστο δεν πήγε τζάμπα. Θα έχει και παρέα καλή. Είθε την τύχη του να έχουμε ;-)

Διότι ο Ντον Τζιοβάνι τι συμβολίζει μεταξύ άλλων; Την πολυγαμική φύση του ανδρικού φύλου. Η οποία, ενω είναι άκρως φυσιολογική και επ' ουδενεί δεν πρέπει να καταπιέζεται, τελικά τιμωρείται με τον θάνατο.

Η ίδέα έφερε επιτέλους μια ισοροπία στην καταφανέστατη αδίκια απέναντι στο ανδρικό φύλο.

Διότι δεν είναι δυνατό ο "φυσιολογικότατος" Ντον Τζιοβάνι να τιμωρείται με θάνατο και στο "Έτσι κάνουν όλες" του Mozart επίσης, η Ντοραμπέλα και η Φιορντιλίτζι, ενω κάνουν τις κουτσικέλες τους, να μην τιμωρούνται και όλα καλά επειδή "Cosi fan tutte" (έτσι κάνουν όλες); Τέτοια μεροληψία!

Οπότε καιρός είναι πια, να δούμε και μία παράσταση του Cosi fan tutte, όπου όλα θα τελειώνουν μια χαρά και ωραία αλλά στο τέλος να τρώνε οι Ντοραμπέλα, Φιορντιλιτζι ένα βρωμόξυλο... ;-)

ΥΓ1: Τα BBC Maestros series με επηρέσαν μάλλον ;-)

ΥΓ2: Τα παράπανω γράφτηκαν χάριν αστεϊσμού. O Don Giovani και το Cosi fan Tutte είναι όπερες που γράφτηκαν η μια μετά την άλλη με τον ίδιο συνθέτη τον Mozart και τον ίδιο λιμπρετιστα (Lorenzo Da Ponte). Έχω την αίσθηση ότι ό ένας ενέπνευσε τον άλλον. Εκτός του ότι έχουν εκπληκτική μουσική (Mozart είναι εξάλλου), αυτά τα 2 έργα έχουν αρκετά βαθιά επίπεδα διανόησης. Δεν φαίνονται εύκολα και θέλει αρκετό καιρό να το καταλάβεις γιατί η ίδια δημιουργία, η μουσική του Mozart και ο λόγος του Da Ponte το καμουφλάρουν.

Θέλει λίγο καιρό να το καταλάβεις για παράδειγμα την αίσθηση της Δικαιοσύνης απέναντι στις άνομες πράξεις (Don Giovani) αλλά και την αδικία απέναντι στους αδύναμους και δη στο αδύναμο φύλο(εκφραζόμενη περισσότερο στο Cosi fan tutte). Μια αντίθεση που δείχνει και μια υποκρισία της εποχής (εποχών μήπως;), όπου φρόντισαν να την αναδείξουν. Χρησιμοποίησαν δε και αντίθετα είδη, όπως κωμική όπερα (Cosi) και Δραματική (Don Giovani).

Και όλα αυτά επικαλύπτόμενα και την ίδια στιγμή τόσο ξεκάθαρα. Σκεφτείτε φυσικά σε τι εποχή γράφτηκαν και αυτό δίνει απαντήσεις.

O Mozart επομένως, δεν ήταν ένας πολύ σπουδαίος και μεγάλος συνθέτης αλλά και ένας πρώτης τάξεως διανοούμενος.

Δεν είμαι όμως καθόλου σίγουρος αν οι διάφορες αυτές νέες παραγωγές, έχουν υπόψη τους όλα αυτά ή αν εκμεταλεύονται το πολλά χρόνια που πέρασουν και απο μια πιο ολοκληρμένη ματιά να βγάλουν κάποια τέτοια συμπεράσματα. Ή μήπως ο κάθε σκηνοθέτης βγάζει πλεόν τα προσωπικα του κόμπλεξ; Το οποίο είναι μια μορφής έκφρασης αλλά στο τέλος δεν ξέρω αν είναι τέχνη ή αν παρουσιάζουν τέχνη.

O Mackerras φαίνεται να το έκανε από όσα περιγράφεις, με βάση τον ήχο που έβγαλε και την φύση των έργων.

22/9/08 17:08  
Anonymous Αλέξανδρος Ζήβας said...

Π ρ ό τ α σ η…..

Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες bloggers….:
βλέποντας κι ακούγοντας…., με μεγάλη μου λύπη κι εγώ…., κυρίως, τα εφηβάκια –μας
να τραγουδούν ‘’φτηνά’’ τραγούδια…., ως επί το πλείστον, της ερωτ’’αγάπης’’….,
και ξέροντας, ως όλοι μας, τη δύναμη που έχει το τραγούδι
στη διαμόρφωση χαρακτήρα και συμπεριφοράς…., κι όχι, μόνο, της ερωταγαπικής….,
κάτι που με ανευθυνότητα τους το ‘’επιβάλλουν’’….: δισκογραφικές εταιρείες,
ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί,….. λες και σε συμπαιγνία….,
τολμώ….,
αν και ξέρω πως…., και, μ’ αυτό…., θα ενοχληθούν’’ μερικοί και μερικές bloggers….,
να σας κάνω μια ‘’ανάλογη’’ πρόταση….!

Έχοντας…., ήδη….. και με ‘’ανάλογη’’ πρόταση…., προσφέρει
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου….,
και, σχετικής θεματολογίας μέσα απ’ το μπλογκ μου….: URL : www.alexandros-zivas.gr....,
κάτι σαν ‘’αντίπραξη’’ στη ‘’συμπαιγνία’’ των ως άνω αναφερόμενων παραγόντων….,
προτείνω…., πάντα, για τον ίδιο σκοπό….,
να δημιουργήσουμε μια ‘’Τράπεζα στίχων προσφοράς’’….,
όπου Έλληνες στιχουργοί και ποιητές να τους προσφέρουν…., αφιλοκερδώς κι αυτοί….,
είτε για επιτραπέζια ημερολόγια προσφοράς….. είτε για τη δημιουργία μουσικών CD’s….!

Ίσως….. να φανεί αφελής και ουτοπική η πρότασή μου….,
ή κι εγώ….. αφελής…. κι ονειροπόλος ουτοπιστής….,
αλλά….. ας σκεφτούμε τη δύναμη που μας προσφέρει η ‘’Μπλογκόσφαιρα’’….,
που….. από ‘’βαβελική’’ Κατάρα…., ως ‘’μερικοί’’ ‘’μοιροπλάστες’’ –μας τη θέλουν….,
μπορούμε…., και, με ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’ της ‘’τρελής’’ λογικής…., ή και λογικής ‘’τρέλας’’….,
να την κάνουμε Ευλογία….!

Έτσι…., καθώς πιστεύω πως….,
ως παλαιότεροί μου bloggers…., που, μόλις, 3 μηνών blogger εγώ….,
είστε οργανωμένοι, και, για ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’….,
ελπίζω…., κι εάν, βέβαια, βρίσκετε ενδιαφέρουσα κι εφικτή την πρότασή μου αυτή….,
να συναποφασίσετε…., πάντα, για ‘’τέτοιον’’ σκοπό….,
για τα περί μιας ‘’Τράπεζας στίχων προσφοράς’’….!

Και…., εάν…., πάλι και γι’ αυτό, τότε….,
σαφώς, κι αφού το συναποφασίσετε…., είτε για ‘’επιτραπέζιο ημερολόγιο’’ είτε για CD….,
τολμήσετε να ανοίξετε και τραπεζικό λογαριασμό….,
σας υπόσχομαι πως…., ως πρώτη προσφορά χρημάτων από πλευράς μου….,
θα συνεισφέρω στην ευλογητή προσπάθειά –σας, –μας, 300 Ευρώ….,
που, πιθανόν, να βρεθούν και εξωμπλογκοσφαιρικοί χορηγοί….!

Μα θα χαρώ, ‘’το ίδιο’’, και, εάν κάποιοι μουσικοσυνθέτες ή κάποιες μουσικοσυνθέτριες….,
συνάδελφοι ή συναδέλφισσες μπλόγκερ….. ή μη….,
ανταποκριθούν στην ανάλογη πρότασή μου….. που υπάρχει στο μπλογκ μου….,
όπου, το ξαναλέω, προσφέρω αφιλοκερδώς και για όποιον φιλανθρωπικό σκοπό
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου…., αφ’ ενός για τη δημιουργία
3 επιτραπέζιων ημερολογίων….. για τα έτη....: 2010, 2011 και 2012….,
κι αφ’ ετέρου για τη δημιουργία ενός, ή και πλέον, CD….!

Φυσικά, το 2ο, εφόσον τυχόν μουσικοσυνθέτες/θέτριες κρίνουν κάποια άξια μελοποίησης….,
πάλι, για τον ίδιο σκοπό…., κι εγώ…., μα κι οι ανταποκριθησόμενοι/σόμενες αυτοί/αυτές….,
όπου, τότε, θα έχω…., κι εγώ κι εκεί…., συμμετοχή και με δικιά μου μουσική και στίχο….,
ενώ, αργότερα κι έτσι και γι’ αυτό, και με τραγούδια –μου σε στίχο στην αγγλική γλώσσα….!

Εάν δε σας ενοχλεί το παρόν μήνυμά μου…., μπορείτε να το διαγράψετε….,
ναι, και διόλου δεν θα με πειράξει….!
Σας ευχαριστώ πολύ….. και, προπαντός, γεια….: Αλέξανδρος Ζήβας…..

22/9/08 19:00  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home