Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007

Γερμανικής Ραδιοφωνίας συνέχεια


Μια αρκετά ενδιαφέρουσα βραδυά μας χάρισε η Συμφωνική Ορχήστρα WDR της Κολωνίας υπό τον Semyon Bychkov, την περασμένη Κυριακή (7-10-7), στη μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου (75?). Πρόκειται για μια από τις πιο γνωστές ορχήστρες της Γερμανίας, που ιδρύθηκε το 1947 και έχει αποκτήσει την φήμη της για τις εκτελέσεις έργων του 20ου αιώνα (ιδιαίτερα Stockhausen). Από την θέση του μουσικού της διευθυντή έχουν περάσει πολύ γνωστά ονόματα: von Dohnanyi, Zdenek Macal, Hiroshi Wakasugi, Gary Bertini, Hans Vonk, και από το 1997 Semyon Bychkov.

Μας έπεξαν στο πρώτο μέρος της 40η συμφωνία του Mozart και έξι τραγούδια του Richard Strauss (Zueignung, Caecilie, Heimliche Aufforderung, Morgen, Meinem Kinde, Ich wollt ein Sträußlein binden), που τραγούδησε η σοπράνο Genia Kuehmeier. Στο δεύτερο μας έπαιξαν του Συμφωνικούς χορούς, έργο 45 του Sergei Rachmaninov.

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα έγραφα κάτι για αυτή τη βραδυά. Κι αυτό, γιατί ενώ φέρνω στο νου μου την ορχήστρα και το παίξιμό της και τα βρίσκω άψογα, εν τούτοις έχει κιόλας βουλιάξει στη μνήμη μου λες και ήταν πριν 4-5 χρόνια που την άκουσα. Δεν έχω καταλήξει αν έφταιγα εγώ ή η ερμηνεία του μαέστρου.

Η ορχήστρα ήταν τεχνικώς αρτιότατη πάντως. Ο τρόπος που έπαιξαν την 40η μου έφερνε στο νου κρύστάλινο ρέον ύδωρ: ξάστερος ήχος, άψογος ρυθμός, μπορούσες ανα πάσα στιγμή να προσδιορίσεις κάθε μουσική φράση από κάθε όργανο. Όλα μαζί όμως έδεναν σε ένα σύνολο που… κάπως μου καθόντανε. Μου φάνηκε λίγο άνευρη τελικά. Την ίδια αίσθηση αποκόμισα και από τα τραγούδια του Στράους, αν και η σοπράνο ήταν πολύ καλή και ανέβασε λίγο το συναίσθημα. Αξιοσημείωτη η ερμηνεία της στο Morgen (αν θυμάμαι καλά, το τρίτο από το τέλος) που σε καθήλωνε.

Το δεύτερο μέρος πιο ενδιαφέρον. Ίσως διότι δεν ήξερα το έργο, οπότε είχα λόγους να είμαι εναργής και να μην χαλαρώσω, με έκανε να μετέχω περισσότερο ενερηγτικά. Νομίζω πως ήταν αισθητά καλύτερη η απόδοση της ορχήστρας και με αρκετό προσωπικό ύφος η ερμηνεία του Bychkov. Βέβαια καμιά στιγμή δεν μπορώ να πω πως με ενθουσίασε, αλλά οπωσδήποτε εξέλαβα μια αρκετά καλή εκτέλεση.

Αμήχανη βραδυά. H άλλη ορχήστρα της Κολωνίας μάλλον ήταν καλύτερη.

Αυτά.

Ετικέτες ,

buzz it!

5 Comments:

Blogger Jean - Lyc said...

O Mozart ούτε εμένα μου άρεσε. Εμένα μου φάνηκε πως ώρες-ώρες, παρά την πολύ καλή τεχνική τους μου φάνηκαν κάπως ασυγχρόνιστοι, ενώ στο τρίτο μέρος ο διάλογος ανάμεσα σε βιολιά-βιόλες και τσέλα-κοντραμπάσα, «έχασε» - ίσως να έπρεπε να κρατήσει περισσότερα μπάσσα έγχορδα. Και δε μου άρεσε επίσης κι η επιλογή του Bychkov να παίξει το 4ο μέρος ελαφρώς πιο αργά από το 3ο.

Η Genia ήταν πάρα πολύ καλή και το 4ο τραγούδι συγκλονιστικό!

Στον Ραχμάνινοφ ίσιωσα τελείως. Εκεί μάλιστα! Ειδικά οι κρουστοί δίναν ρέστα!

Πολύ ωραίο και το πρώτο μπιζάρισμα (Nimrod-Enigma/Elgar).

12/10/07 11:51  
Blogger spiretos72 said...

Χμ... ποια μέρα πήγατε?

12/10/07 13:21  
Blogger neco73 said...

Xμ... Στην 40η είχε "μεγάλη" σχετικά ορχήστρα; Γιατί αυτό μπερδεύει και χάνει τα πράγματα. Εκτός αν μαέστρος είναι εξίσου "μεγάλος".

Συμφωνικοί χορό του Rachmaninov... Με τον Byokov. Ο συνδιασμός που θα άξιζες να πας...

12/10/07 22:11  
Blogger spiretos72 said...

Ρωτάω γιατί δεν θυμάμαι κανένα μπιζάρισμα...

neco73 η ορχήστρα ήταν ολιγάριθμη στην 40η.

13/10/07 07:32  
Blogger Jean - Lyc said...

Μάλιστα, εγώ πήγα το Σάββατο. Κι είχε δύο μπιζαρίσματα: Nimrod και Αρλεζιάνα.

13/10/07 14:51  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home