Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009

City of Birmingham Symphony Orchestra


Την περασμένη Πέμπτη 26-2-9, παρακολούθησα την πολυαναμενόμενη συναυλία της CBSO, υπό τον Andris Nelsons (90). H CBSO είναι μια από της ιστορικότερες αγγλικές ορχήστρες (η πρώτη της συναυλία δόθηκε το 1920, υπό τον Edward Elgar) και έγινε αρκετά γνωστή τα τελευταία χρόνια λόγω της πολύ πετυχημένης περιόδου που πέρασε υπό την καθοδήγηση του Simon Rattle – από το 1980 έως 1997 νομίζω. Η ορχήστρα απέκτησε την πολύ καλή της φήμη κυρίως λόγω των ερμηνειών έργων της Ρομαντικής περιόδου. Και σε τέτοια έργα την απολαύσαμε και εμείς.

Στο πρώτο μέρος μας έπαιξαν στην αρχή την Εισαγωγή και Bacchanate από τον Τανχώυζερ και στη συνέχεια το Πρελούδιο και την συμφωνική εκδοχή του Liebestod από τoν Τριστάνο και Ιζόλδη. Στο δεύτερο μέρος ακούσαμε το συμφωνικό ποίημα Θάνατος και Εξαΰλωση, του Richard Strauss.

Πολύ καλή ορχήστρα, εφάμιλλη ίσως των μεγάλων γερμανικών που ακούμε συχνά στο Μέγαρο. Είχε πολύ καλά δουλεμένο ήχο, πολύ καλά έγχορδα, άψογο συντονισμό και εξαιρετικό έλεγχο της δυναμικής. Το μόνο που δεν μου πολυάρεσε ήταν η απόδοση των κόρνων – μάλιστα δεν μπόρεσα να αποφύγω την σκέψη «τόσο καλή ορχήστρα όφειλε να είχε καλύτερα κόρνα». Και μάλιστα σε έργα που τα κόρνα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Εν πάσει περιπτώσει, ίσως να ήταν σε κακή βραδυά.

Αυτό ωστόσο που ήταν αναπάντεχα υψηλής ποιότητας ήταν η ανάγνωση του μαέστρου και γενικά η όλη απόδοσή του. Φοβερός ο Andris Nelson και μάλιστα σε τόσο νεαρή ηλικία! Τέλεια δουλεμένες όλες οι φράσεις με σαφέστατη άποψη κάθε στιγμή και μάλιστα άποψη που την επικοινωνούσε με πολύ καθαρό και εύληπτο τρόπο. Πραγματικά εντυπωσιακός! Ίσως έχει κάτι το νερό στη Βαλτική και βγάζει τέτοιους μουσικούς :-) Νομίζω πως η ορχήστρα βρήκε άξιο διάδοχο του Simon Rattle.

Αυτά. Μπίζαραν με Λόεγκριν θαρρώ.

ps. Η φώτο μετά από παρέμβαση του Parsifal :-)

Ετικέτες

buzz it!

8 Comments:

Blogger Parsifal said...

Vale k kamia foto nteeee

http://www.zshare.net/image/56479607e1c4d807/

3/3/09 23:31  
Blogger Alex said...

Πολύ περίεργο αυτο με τα κόρνα.Με εκπλήσει.Μήπως θυμάστε αν το πρώτο κόρνο ηταν μια κοπέλα...νέα Late 20s?
Η principal horn player τους λεγεται Elspeth Dutch και ειναι (συνήθως) παρα πολύ καλή.Δεν ξέρω βέβαια αν έπαιξε στην συγκεκριμένη συναυλία..
Είναι πολύ καλή ορχήστρα. Με κουράζει μόνο που παίζουν πολύ αργότερα απο το beat του μαέστρου.Δηλαδη αν ο μαέστρος δώσει μία αττάκα θα υπάρξει μια καθυστέρηση πριν ακουστεί ήχος.Λίγο γερμανική και old fashioned αυτή η παράδοση.Οταν παίζω εκεί δεν ξέρω πότε να ξεκινήσω τις νότες μου..πάντα παίζω νωρίτερα απο το section..Αν ξεφορτωθούν αυτή την παραξενιά θα είναι ακόμα καλύτεροι..

4/3/09 01:32  
Blogger spiretos72 said...

Κοπέλα? Δεν θυμάμαι να είδα καμμιά κοπέλα στα κόρνα...

Ενδιαφέρον αυτό για το lag στις ατάκες. Ωστόσο δεν είναι technicality performance oriented? Πως θα μπορούσε να επηρεάσει τον ήχο τους?

Ίσως το κάνουν επίτηδες για να ξεχωρίζουν οι μέσα από τους έξω (i'm kidding :-)

4/3/09 05:24  
Blogger Alex said...

Aυτό το θέμα με έχει απασχολήσει πολύ.Προσωπικά προτιμώ ποιό direct response sto beat του μαέστρου.Εχει να κάνει με πολλά πράγματα, όπως ρεπερτόριο, ακουστική και μαέστρο αλλα ( κατα την ταπεινή μου γνώμη) είναι και ψυχολογικό.Αυτο που αντιλαμβανόμαστε ως beat είναι το σημείο που ο ήχος των κοντραμπάσσων φτάνει στα αυτιά μας.Δυστυχως αυτές οι νότες είναι και οι ποιό¨τεμπέλικες¨στην εκπομπή τους και τείνουν να αργούν.Προφανώς, όποιος ακουστεί νωρίτερα απο τα μπάσα γίνεται λίγο ρεντίκολο...οπότε καταλήγουμε να περιμένουμε ο 1 τον άλλον.Τα μπάσσα με την σειρά τους κοιτάνε το πρώτο βιολί για να ρίξουν την αττάκα τους(αλλα αν είναι μάγκες θα παίξουν λίγο νωρίτερα).Είναι λοιπόν φόβος. Στη Γερμανία φυσικά απλά είναι παράδοση, κυρίως λόγω ρεπερτορίου.Οι Bruckner style αττάκες πρέπει να είναι bottom heavy, αν καταλαβαίνω καλά οι μουσικοί σχεδών περιμένουν να ακούσουν τα μπάσα για να παίξουν.(όχι οτι φοβούνται..)
Πριν κάτι μήνες, έκανα μια βδομάδα cbso(έπαιζα σαν guest principal) και μετα έπαιξα με τους Academy St Martin oi oποιοι έχουν ποιό responsive timing.Μετά απο 10 λεπτά πρόβας και αφού έριχνα τις περισσότερες μου νότες σχετικά αργά(cbso style) γυρνάει ο διπλανός μου και μου λέει:Not in this band Alex...
ε μετά μου πέρασε η φοβία και έπαιζα και γω on the top of the beat και ούτε μια φορά δεν ακούστηκα νωρίς, γιατί έτσι παίζαν όλοι τους...


Πάλι πολλά λέω...

4/3/09 16:45  
OpenID spiretos72 said...

Ενδιαφέρον αυτό που λες, θα το ψάξω. Πάντως σε audible frequencies δεν εξαρτάται η ταχύτητα του ήχου από την συχνότητα. Οπέτε μάλλον ψυχολογικό θα είναι - ή ίσως να παίζει ρόλο και το reverberation της αίθουσας.

Καλο :-)))))

4/3/09 17:45  
Blogger Alex said...

Δεν είμαι φυσικός αλλα νομίζω οτι διαφορετικές συχνότητες ταξιδεύουν διαφορετικά. Ενα παραδειγμα..
κάθεσαι για καφέ στο Λιστόν στου Ζήσιμου και εκεί που κάθεσαι,έρχεται η Παλαιά φιλαρμονική απο το πεντοφάναρο και στρίβει πρός τα ανάκτορα.τι είναι το πρώτο πράμα που φτάνει στα αυτιά σου; Ειναι η κάσα (Βass drum)και τα σουζάφωνα....Οσο πλησιάζει η μπάντα σιγά σιγά θα ακούσεις και τα άλλα όργανα.Αν ακούσεις προσεκτικά,όταν είναι κοντά σου, θα δείς οτι οι χαμηλότερες νότες τείνουν να αργούν σε σχέση με φλάουτα και κλαρινέτα...δεν ξέρω γιατί...αλλα..συμβαίνει.

(τςςςς μου αρέσει η επιστημονική μου προσέγγιση στο θέμα...)

4/3/09 17:57  
Blogger Neco73 said...

Χμμ... Να πω κάτι που παρατήρησα σε μια συμφωνία του mahler που είδα με τον Rattle. Το ίδιο πράγμα ακριβώς! Ο Rattle έδινε πολύ πιο νωρίς και άμεσα την ατάκα του και ακολουθούσε με καθυστέρηση η ορχήστρα. To ίδιο παρατηρώ ότι κάνει και με την Berliner. Όχι ότι δεν είναι αποτελεσματικό αυτό (τουναντίον) άλλα είχα μια αίσθηση ότι είναι κάτι που συνήθιζε (και κληροδότησε?) o Rattle.

4/3/09 19:40  
OpenID spiretos72 said...

Λοιπόν πρέπει να έχει να κάνει με το attenuation (με την ένταση και την απόσταση από την πηγή;) παρά με την συχνότητα. Θα με κάνεις να ψάχνω για βιβλία φυσικής :-)

5/3/09 07:01  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home